De Filipijnen

Dit artikel werd bijgewerkt op 22 oktober 2026 om het nieuwe accreditatiekader voor Electronic Invoicing Service Providers (ESP's) weer te geven onder Revenue Memorandum Circular No. 110-2026, gedateerd 12 oktober 2026. De BIR aanvaardt aanvragen van 16 tot 30 oktober 2026 onder zijn fiscaal advies. Deze update verduidelijkt ook het onderscheid tussen de verplichte uitgifte van elektronische facturen vóór 31 december 2026 en elektronische verkooprapportering, die onderworpen is aan afzonderlijke uitvoeringsregels onder RMC No. 98-2026.

Wat zijn de e-facturatieregels van de Filipijnen?

De Filipijnen voeren gestructureerde elektronische facturatie in voor specifieke belastingplichtigen onder de Bureau of Internal Revenue (BIR). De betrokken belastingplichtigen moeten uiterlijk op 31 december 2026 conforme elektronische facturen kunnen uitgeven, terwijl elektronische verkooprapportering aan het Electronic Invoicing/Receipting System (EIS) een afzonderlijk invoeringsmoment heeft.

De hervorming heeft als doel factuurgegevens te standaardiseren en effectievere belastingcontroles te ondersteunen. Elektronische facturen worden via goedgekeurde systemen aan kopers uitgegeven; de doorgifte van verkoopgegevens aan de BIR wordt geregeld door afzonderlijke rapporteringsregels.

Onder RMC No. 98-2026, moeten de aangewezen groepen belastingplichtigen uiterlijk op 31 december 2026 conforme elektronische facturen uitgeven. Deze uitgifteverplichting onder Section 237 van de Tax Code staat los van elektronische verkooprapportering onder Section 237-A, waarvoor afzonderlijke uitvoeringsregels of -instructies van de BIR nodig zullen zijn. RMC No. 110-2026 voegt accreditatievereisten toe voor commerciële e-facturatieoplossingen.

Betrokken ondernemingen moeten hun facturatiesystemen beoordelen, de relevante BIR Permit to Issue (PTI) Electronic Invoice verkrijgen en binnen zes maanden na de PTI de EIS Certification behalen. Ondernemingen die een externe provider gebruiken, moeten ook de accreditatiestatus van die provider nagaan.

Hoe heeft e-facturatie zich ontwikkeld in de Filipijnen?

De wettelijke basis voor elektronische facturatie startte met de TRAIN Law, Republic Act No. 10963, in december 2017. Latere wijzigingen, waaronder de EOPT Act en de CREATE MORE Act, pasten de bepalingen over facturatie en elektronische rapportering aan. De huidige verplichtingen voor belastingplichtigen staan vastgelegd in RR No. 11-2025, zoals gewijzigd, en in RMC No. 98-2026.

De BIR startte in 2022 een proefproject met zijn Electronic Invoicing/Receipting System (EIS) bij een aantal geselecteerde grote belastingplichtigen. Dit proefproject stond los van de latere, ruimere wettelijke verplichting.

De Ease of Paying Taxes (EOPT) Act, Republic Act No. 11976, goedgekeurd op 5 januari 2024, maakte van de factuur het voornaamste verkoopdocument voor goederen en diensten. Official Receipts kunnen nog steeds als betalingsbewijs dienen. Overgangsregels in RR No. 11-2024 laten toe dat in aanmerking komende ongebruikte Official Receipts worden omgezet in facturen tot de voorraad is opgebruikt.

Republic Act No. 12066, de CREATE MORE Act, werd goedgekeurd op 8 november 2024. Deze wet wijzigde Sections 237 en 237-A van de Tax Code en voorziet in een eenmalige extra aftrek voor de kosten van het opzetten van een elektronisch verkooprapporteringssysteem: 100% voor micro- en kleine belastingplichtigen, en 50% voor middelgrote en grote belastingplichtigen, onder de wettelijke voorwaarden. RR No. 26-2025 verlengde de deadline voor de uitgifte van e-facturen tot 31 december 2026, terwijl RMC No. 98-2026 die verplichting losmaakte van de toekomstige verplichte verkooprapportering.

Het Filipijnse kader verplicht betrokken belastingplichtigen momenteel om gestructureerde elektronische facturen op te stellen en rechtstreeks naar kopers te versturen. De BIR EIS ondersteunt afzonderlijke elektronische verkooprapportering via voorgeschreven gegevensoverdrachten. Het is geen clearance-model voor facturen, en verplichte bijna-realtime rapportering is op 22 oktober 2026 niet universeel van toepassing. RMC No. 98-2026 maakt rapportering afhankelijk van verdere instructies.

Wat is de compliancetijdlijn voor e-facturatie in de Filipijnen?

De belangrijkste mijlpalen betreffen afzonderlijke verplichtingen: de deadline voor factuuruitgifte, het toekomstige startmoment voor elektronische verkooprapportering, en het accreditatiekader voor serviceproviders van oktober 2026. De tabel hieronder maakt het onderscheid tussen deze maatregelen.

Wettelijk kader

Het regime voor elektronische facturatie en rapportering in de Filipijnen wordt geregeld door wetten die zijn aangenomen door het Filipijnse Congres, aangevuld met uitvoerende Revenue Regulations uitgevaardigd door het Department of Finance en de BIR.

Wettelijke hiërarchie en rechtsgrondslagen

1. Primaire belastingwetten

   • National Internal Revenue Code (NIRC) van 1997, zoals gewijzigd

   • Section 237: Uitgifte van ontvangstbewijzen of verkoop- of handelsfacturen

   • Section 237-A: Systeem voor elektronische verkooprapportering

   • Republic Act No. 10963 (TRAIN Law)

   • Republic Act No. 11976 (Ease of Paying Taxes Act)

   • Republic Act No. 12066 (CREATE MORE Act)

2. Revenue Regulations en BIR-circulaires

• RR No. 8-2022 (oorspronkelijke EIS-regels)

• RR No. 9-2022 (toelaatbaarheid van elektronische verkoopdocumenten)

• RR No. 7-2024, zoals gewijzigd door RR No. 11-2024 (factureringsregels EOPT)

• RR No. 11-2025, zoals gewijzigd door RR No. 26-2025 (bepalingen over de uitrol)

• RMC No. 98-2026 (e-facturatie voor belastingplichtigen)

• RMC No. 110-2026 (accreditatie van ESP-oplossingen)

Primaire wetgeving

• Republic Act No. 10963 (TRAIN Law): Legde het eerdere wettelijke kader vast voor elektronische facturatie en verkooprapportering. Het huidige toepassingsgebied en de huidige tijdlijn moeten gelezen worden samen met latere wijzigingen en RMC No. 98-2026.

• Republic Act No. 11976 (Ease of Paying Taxes Act): Goedgekeurd op 5 januari 2024, maakte het van facturen het belangrijkste verkoopdocument voor goederen en diensten en classificeerde het belastingplichtigen als micro (onder PHP 3 miljoen), klein (PHP 3 miljoen tot onder PHP 20 miljoen), middelgroot (PHP 20 miljoen tot onder PHP 1 miljard) en groot (minstens PHP 1 miljard).

• Republic Act No. 12066 (CREATE MORE Act) (ter uitvoering van RR No. 11-2025): Wijzigde Secties 237 en 237-A van de Tax Code. De eenmalige extra aftrek voor kwalificerende opstartkosten voor elektronische verkooprapportering bedraagt 100% voor micro- en kleine belastingplichtigen en 50% voor middelgrote en grote belastingplichtigen, onder de wettelijke voorwaarden.

Revenue Regulations en administratieve orders

• Revenue Regulations No. 8-2022: Bevat het oorspronkelijke kader voor EIS en elektronische verkoopverzending, inclusief de regel van drie kalenderdagen voor belastingplichtigen die al verplicht zijn te rapporteren. Actuele rapportagetriggers moeten samen gelezen worden met RMC No. 98-2026.

• Revenue Regulations No. 9-2022: Bevat de regels voor de toelaatbaarheid en validatie van elektronische verkoopdocumenten binnen de EIS-context. De regelgeving voert geen nieuwe, algemene weigering in van de aftrek van voorbelasting of inkomstenbelastingaftrekken voor elke factuur die nog niet aan de EIS is gerapporteerd.

• Revenue Regulations No. 11-2024: Wijzigt de overgangsbepalingen van RR No. 7-2024 onder EOPT, inclusief de voorwaarden voor het omzetten van ongebruikte Official Receipts in facturen tot de voorraad is uitgeput.

• Revenue Regulations No. 26-2025: Verlengt de initiële deadline voor specifieke gedekte belastingplichtigen om te voldoen aan elektronische factuuruitgifte vereisten tegen 31 december 2026. Afzonderlijke regels zullen de elektronische verkooprapportering regelen.

• RMC No. 98-2026: Stelt e-facturatieregels vast, waaronder PTI, EIS-certificering binnen zes maanden en uitstel van PTT in afwachting van rapportage-instructies.

• RMC No. 110-2026: Stelt een onmiddellijk van kracht zijnde verplichte accreditatie in voor commerciële e-facturatieoplossingen die door ESP's worden aangeboden; certificaten zijn oplossingsspecifiek en vijf jaar geldig, onder voorbehoud van jaarlijkse herziening.

Autoriteiten en andere belangrijke actoren

Overheidsinstanties houden toezicht op de implementatie, terwijl Electronic Invoicing Service Providers oplossingen leveren die nu moeten voldoen aan de BIR-accreditatieregels.

Department of Finance (DOF)

Het Department of Finance houdt toezicht op het nationale fiscale beleid. Revenue Regulations worden uitgevaardigd door de Secretary of Finance op aanbeveling van de BIR Commissioner onder de Tax Code.

Bureau of Internal Revenue (BIR)

Het Bureau of Internal Revenue beheert de factureringsvereisten op het niveau van de belastingplichtige, PTI-goedkeuringen, EIS-certificering en de nieuwe accreditatieregeling voor commerciële e-facturatieoplossingen.

Large Taxpayers Service (LTS)

De Large Taxpayers Service is een BIR-eenheid die verantwoordelijk is voor gedekte grote belastingplichtigen. Belastingplichtigen binnen haar bevoegdheid vallen onder de verplichting tot elektronische factuuruitgifte en vragen de relevante PTI aan via hun BIR Large Taxpayers Office.

Electronic Invoicing Service Providers (ESPs) en BIR-accreditatie

Onder RMC No. 110-2026, gedateerd op 12 oktober 2026 en onmiddellijk van kracht, moeten Electronic Invoicing Service Providers (ESPs) een BIR Electronic Invoicing Solutions Accreditation Certificate verkrijgen voordat ze gedekte oplossingen commercieel inzetten of activeren. Accreditatie is van toepassing op de specifieke softwareversie, interfaces en implementatieopzet die door de BIR zijn goedgekeurd, en niet op elk product dat door een aanbieder wordt aangeboden.

Accreditatie is vijf jaar geldig, onder voorbehoud van jaarlijkse herziening en verlenging ten minste 60 kalenderdagen voor het verstrijken ervan. Aanvragers krijgen te maken met financiële, technische, beveiligings-, interoperabiliteits- en stresstests. Onder RMC No. 110-2026moeten ESP's aantonen dat ze in elk van de voorgaande drie jaar systemen hebben beheerd of ondersteund die minstens vijf miljoen transacties per jaar konden verwerken en minstens 1.000 actieve accounts per jaar konden ondersteunen. De BIR-advies stelt de initiële aanvraagperiode vast op 16–30 oktober 2026. De PTI- en EIS-certificeringsverplichtingen van de belastingplichtige blijven afzonderlijk. Systemen die uitsluitend intern zijn ontwikkeld en gebruikt, kunnen buiten de ESP-accreditatie vallen, onder voorbehoud van de exacte voorwaarden van de circulaire. Geaccrediteerde dienstverleners: binnenkort beschikbaar, onder voorbehoud van BIR-verificatie.

Wie moet e-facturen uitreiken op de Filipijnen?

De deadline van 31 december 2026 geldt voor specifieke groepen belastingplichtigen, niet voor alle Filipijnse bedrijven. Het gaat om de uitgifte van gestructureerde elektronische facturen; de verplichte EIS-verkoopgegevensrapportering volgt afzonderlijke BIR-richtlijnen. RMC No. 98-2026 bevestigt dit onderscheid.

Wie moet voldoen vóór 31 december 2026?

Onder RR No. 26-2025 en RMC No. 98-2026, moeten de volgende gedekte niet-micro belastingplichtigen in staat zijn om gestructureerde elektronische facturen uit te reiken vóór 31 december 2026 en de relevante PTI Electronic Invoice verkrijgen. Elektronische verkooprapportering blijft een afzonderlijke verplichting. De dekking geldt voor de belastingplichtige als geheel, inclusief diens filialen.

1. Grote belastingplichtigen: Belastingplichtigen onder toezicht van de BIR Large Taxpayers Service en diegenen die onder EOPT als groot worden geclassificeerd, doorgaans met een jaarlijkse brutoverkoop van minstens PHP 1 miljard.

2. Belastingplichtigen in e-commerce: Kleine, middelgrote en grote belastingplichtigen die actief zijn in e-commerce of internettransacties. Micro-belastingplichtigen zijn uitgesloten van deze deadline, ook wanneer ze actief zijn in e-commerce.

3. Gebruikers van boekhoud- en facturatiesoftware: Belastingplichtigen die gebruikmaken van Computerised Accounting Systems (CAS), Computerised Books of Accounts (CBA) met boekhoudkundige gegevens die elektronische facturatie omvatten, of andere facturatiesoftware, onder voorbehoud van de uitzondering voor micro-belastingplichtigen.

4. Bijkomende belastingplichtigen: Andere belastingplichtigen die uitdrukkelijk door de Commissioner worden verplicht. Exporteurs en geregistreerde ondernemingen die nog niet onder de vier prioritaire groepen vallen, worden in latere fasen gedekt, onder voorbehoud van de voorwaarden en toekomstige regels in RR No. 26-2025.

De vier hierboven vermelde prioritaire groepen zijn onderworpen aan de deadline van 31 december 2026 voor de uitgifte van e-facturen. Exporteurs en geregistreerde ondernemingen buiten deze groepen zijn onderworpen aan latere implementatievoorwaarden onder RR No. 26-2025. Elektronische verkooprapportering blijft een afzonderlijke verplichting.

Uitgesloten en uitgestelde belastingplichtigen

• Micro-belastingplichtigen: Belastingplichtigen met een jaarlijkse brutoverkoop onder PHP 3 miljoen zijn uitgesloten van de deadline van 31 december 2026 voor elektronische factuuruitgifte onder RMC No. 98-2026, ook in de e-commercecategorie. Ze blijven onderworpen aan de gewone factureringsregels en kunnen vrijwillig overschakelen op e-facturatie nadat ze de vereiste PTI hebben verkregen. De vrijstelling betreft deze initiële verplichting tot factuuruitgifte en legt de toekomstige reikwijdte van de rapportering niet vast.

• Andere kleine en middelgrote belastingplichtigen: Belastingplichtigen die niet actief zijn in e-commerce en niet anderszins tot de initieel genoemde groepen behoren, kunnen buiten de uitrol van 2026 vallen. Exporteurs en geregistreerde ondernemingen in de latere categorieën van RR No. 26-2025 wachten op het voorgeschreven systeem en verdere BIR-richtlijnen. Classificatie alleen volstaat niet als vrijstelling wanneer een ander dekkingscriterium van toepassing is.

• Vrijwillige uitgevers: Belastingplichtigen die niet onder de verplichting vallen, kunnen elektronische facturen uitreiken nadat ze een PTI Electronic Invoice hebben verkregen bij het bevoegde BIR-kantoor. De gedetailleerde aanvraagregels en systeemdekking volgen RMC No. 98-2026.

Overzicht van commerciële transacties

Voor een gedekte belastingplichtige kan de verplichting tot elektronische factuuruitgifte van toepassing zijn op verkopen aan bedrijven, overheidsinstanties en consumenten, en op relevante grensoverschrijdende verkopen. De regels creëren geen afzonderlijk B2G-netwerk of universele BIR-clearancestap.

• Business-to-business (B2B): Een gedekte verkoper moet een conforme elektronische factuur uitreiken aan een zakelijke koper, met de gegevens die vereist zijn door de algemene factureringsregels.

• Business-to-government (B2G): Gedekte verkopers moeten conforme facturen uitreiken voor leveringen aan overheidsafnemers. De aangehaalde BIR-maatregelen schrijven geen afzonderlijke nationale B2G-uitwisseling voor e-facturatie of Peppol-verplichting voor.

• Business-to-consumer (B2C): Gedekte verkopers moeten in staat zijn elektronische facturen uit te reiken. In retailsituaties waar elektronische verzending niet praktisch is, mag de koper een afgedrukte kopie ontvangen van een factuur die oorspronkelijk elektronisch is gegenereerd in overeenstemming met RMC No. 98-2026.

• Grensoverschrijdende leveringen en buitenlandse ondernemingen: De uitreikingsregels gelden voor gedekte Filipijnse belastingplichtigen, ook wanneer transacties grensoverschrijdend zijn. Exportactiviteit alleen maakt deel uit van een latere voorwaardelijke fase voor belastingplichtigen die niet tot de initiële groepen behoren. Registratie en toepasselijkheid voor niet-ingezeten buitenlandse leveranciers vereisen een afzonderlijke beoordeling; de aangehaalde regels leggen geen universele e-factureringsverplichting op aan buitenlandse leveranciers.

Wat zijn de vereisten voor elektronische facturatie?

Volgens RMC No. 98-2026, moet een geldige elektronische factuur afkomstig zijn van een geregistreerd, goedgekeurd of geaccrediteerd systeem, gestructureerde elektronische gegevens bevatten, elektronisch naar de koper worden verzonden en elektronische extractie toelaten voor toekomstige BIR-rapportering. Een factuur die handmatig is opgesteld in Word, Excel of gelijkaardige kantoorsoftware komt niet in aanmerking. Bedrijven mogen interne systemen of commerciële oplossingen gebruiken; wanneer een dienst van een derde partij wordt gebruikt, RMC No. 110-2026 komt daar accreditatie van de oplossing bij. De factuur rapporteren aan de BIR is een afzonderlijke verplichting.

Verplichte gegevens op de factuur

1. Factuuridentificatie

   • BIR-conform factuurvolgnummer en uitgiftedatum

2. Gegevens van leverancier en koper

   • Geregistreerde gegevens van de leverancier en TIN, inclusief vestigingsinformatie waar van toepassing

   • Naam, adres en TIN van de klant indien vereist door de relevante factureringsregels

3. Transactie- en belastinggegevens

   • Beschrijving, hoeveelheid en prijs van goederen of diensten

   • Toepasselijke btw-categorie en btw-bedrag, inclusief nultarief- en vrijgestelde verkopen waar relevant

   • Kortingen of gegevens over bronbelasting waar relevant voor de verkoop

4. Onderscheid in formaat

   • De factuur voor de koper moet voldoen aan de criteria voor een gestructureerde elektronische factuur in RMC No. 98-2026.

   • JSON is het bestaande BIR EIS-gegevensformaat voor verkooprapportering, niet een universele vereiste voor elke factuur aan de koper.

   • De aangehaalde BIR-factureringsregels schrijven geen cryptografische handtekening of dynamische QR-validatiecode voor als universeel factuurveld.

Inhoud en structurele integriteit van de factuur

De inhoud van de factuur wordt geregeld door Secties 113 en 237 van de Tax Code en RR No. 7-2024, zoals gewijzigd. De gestructureerde e-factuur moet de toepasselijke informatie over de transactie bevatten, inclusief gegevens over verkoper, koper en btw waar vereist.

• Een opeenvolgend, door het systeem gegenereerd factuurnummer.

• De geregistreerde naam van de verkoper, handelsnaam (waar relevant), geregistreerd adres en Taxpayer Identification Number (TIN), met vestigingsgegevens waar van toepassing.

• Naam, adres en TIN van de koper indien vereist volgens RR No. 7-2024, sectie 3, ook voor een voor btw geregistreerde koper bij een verkoop van PHP 1.000 of meer. Andere factuurvoorwaarden hangen af van de transactie en het statuut van de belastingplichtige.

• Voor btw-geregistreerde verkopers, een opsplitsing van belastbare, btw-vrijgestelde en nultarief-verkopen, waar relevant, met de toepasselijke btw afzonderlijk vermeld in overeenstemming met de factureringsregels.

• De datum van de transactie.

• Toepasselijke indicatoren voor bronbelasting wanneer de klant optreedt als aangewezen inhoudingsplichtige.

Permit to Issue (PTI) Electronic Invoice

Gedekte belastingplichtigen moeten een Permit to Issue (PTI) Electronic Invoice verkrijgen voordat ze elektronische facturen uitreiken. Een CAS Permit to Use of Acknowledgement Certificate vervangt de PTI niet. Aanvragen gaan naar het relevante Revenue District Office of Large Taxpayers Office; de BIR heeft 20 werkdagen vanaf ontvangst van de volledige documenten om de aanvraag te beoordelen. De belastingplichtige moet binnen zes maanden na uitgifte van de PTI een EIS Certification verkrijgen, anders is intrekking mogelijk. De Permit to Transmit (PTT) is enkel vereist wanneer elektronische verkooprapportering afzonderlijk wordt opgelegd. RMC No. 98-2026.

Aanpassingen en correcties van facturen

Volgens RMC No. 98-2026, mogen uitgereikte elektronische facturen niet worden verwijderd of gewijzigd. Een verlaging wordt gedocumenteerd via een geautoriseerde kredietnota of memo die verwijst naar de oorspronkelijke factuur, terwijl een verhoging een nieuwe elektronische factuur vereist. Verdere gedetailleerde regels over verkoopaanpassingen kunnen volgen in een afzonderlijke BIR-publicatie.

Overgang van Official Receipts onder de EOPT Act

Volgens de EOPT Act en RR No. 11-2024, is een geldige factuur, in plaats van een afzonderlijk Official Receipt, het belangrijkste verkoopdocument voor goederen en diensten. Ongebruikte Official Receipts mogen echter worden omgezet in facturen en uitgereikt totdat de voorraad is uitgeput, als aan de voorgeschreven wijzigingen en gegevensvereisten wordt voldaan.

Official Receipts kunnen verder worden gebruikt als aanvullend betalingsbewijs. Een niet-omgezet Official Receipt is geen vervanging voor de vereiste btw-factuur. Een correct omgezet Official Receipt dat voldoet aan de voorwaarden van RR No. 11-2024 kan functioneren als geldige factuur en kan dienen ter onderbouwing van aftrekbare btw.

Opslag en wettelijke archivering

Volgens sectie 235 van de Tax Code, zoals gewijzigd door de EOPT Act, en RR No. 7-2024, sectie 4, moeten boekhoudkundige boeken en onderliggende boekhoudkundige documenten, inclusief facturen, over het algemeen worden bewaard voor vijf jaar vanaf de wettelijke indieningsdatum of de effectieve datum van laattijdige indiening, naargelang van toepassing. Wanneer een controle, bezwaar, belastingkrediet- of terugbetalingsaanvraag nog in behandeling is en de documenten relevant zijn, wordt de bewaartermijn verlengd tot de definitieve afhandeling. Geautomatiseerde documenten moeten in elektronische vorm worden bewaard. ESP's hebben extra toegangs- en bewaarverplichtingen volgens RMC No. 110-2026.

Noodprocedures en protocollen bij systeemuitval

RMC No. 98-2026 vereist door de BIR goedgekeurde manuele facturen wanneer een gedekte belastingplichtige geen elektronische facturen kan uitreiken door storingen of gelijkaardige onderbrekingen. Zodra het systeem is hersteld, moeten de manuele facturen worden vervangen door overeenkomstige elektronische facturen die verwijzen naar de oorspronkelijke manuele factuurnummers. De verplichtingen rond het bijhouden van documenten blijven van kracht.

Wanneer is elektronische verkooprapportering van toepassing?

Elektronische facturatie betreft het opmaken en verzenden van een gestructureerde factuur aan de koper. Elektronische verkooprapportering betreft het doorsturen van verkoopinformatie naar het Electronic Invoicing/Receipting System (EIS) van de BIR. Volgens RMC No. 98-2026, zijn de twee verplichtingen wettelijk gescheiden; de deadline van 31 december 2026 geldt voor facturatie, terwijl verplichte EIS-rapportering verdere BIR-regels of -richtlijnen vereist.

Gegevensinhoud en syntaxstandaarden

Voor elektronische verkooprapporteringgebruikt de bestaande BIR EIS versleutelde verkoopgegevens in JavaScript Object Notation (JSON), zoals beschreven in RR No. 8-2022. RMC No. 98-2026 staat toe dat belastingplichtigen andere gestructureerde formaten gebruiken binnen hun factureringssystemen, zolang de relevante informatie kan worden geëxtraheerd en omgezet naar het door de BIR voorgeschreven rapporteringsformaat. PDF- of afbeeldingsbestanden alleen vervangen de vereiste gestructureerde verkoopgegevens niet.

Een verkooprapporteringspakket kan de volgende transactievelden bevatten, onder voorbehoud van de huidige technische specificatie van de BIR:

• Headerinformatie: systeem-ID, tijdstempel van verzending en identificatieparameters van de belastingplichtige.

• Lijndetails: categorisering van product of dienst, hoeveelheid, eenheidsprijs, kortingen en belastingclassificatie per item.

• Geaggregeerde cijfers: totale nettovergoeding, nultarief-saldo's, vrijgestelde totalen, totale aangerekende btw en totale factuurwaarde.

Wanneer geldt de driedagenregel voor EIS-rapportering?

Het EIS-kader in RR No. 8-2022 is een mechanisme voor verkooprapportering na uitreiking, geen model van factuurklaring. De verzendtermijn is relevant voor belastingplichtigen die al onderworpen zijn aan de toepasselijke rapporteringsverplichting. De nieuwe verplichting tot factuuruitreiking van december 2026 staat daar los van.

RR No. 8-2022 voorziet dat verkoopgegevens in real time of nagenoeg real time worden doorgestuurd, binnen drie kalenderdagen na de transactie voor belastingplichtigen die verplicht zijn te rapporteren. Maar RMC No. 98-2026 stelt dat bijkomende belastingplichtigen enkel onderworpen worden aan elektronische verkooprapportering na afzonderlijke BIR-regels of -instructies. De termijn van drie dagen is daarom geen automatische rapporteringsdeadline voor elke factuur die wordt uitgereikt door de groep van december 2026.

Systeem voor gegevensoverdracht van verkoopgegevens en vergunningen

Een Sales Data Transmission System stelt belastingplichtigen die verplicht zijn verkopen te rapporteren in staat om documenten te verzenden naar de BIR EIS. Voor de factureringsgroep van december 2026, RMC No. 98-2026 vereist EIS Certification binnen zes maanden na de PTI; een Permit to Transmit is pas nodig wanneer de BIR elektronische rapportering oplegt.

1. EIS Certification: Facturerende partijen die onder de verplichting vallen, moeten hun systemen laten testen en certificeren binnen zes maanden na ontvangst van hun PTI-elektronische factuur. RMC No. 98-2026 geeft aan dat het EIS Certification Portal de bron is van de toepasselijke specificaties.

2. Permit to Transmit (PTT): Deze vergunning is enkel nodig voor live elektronische verkooprapportering zodra de Commissioner de toepasselijke kennisgeving of richtlijn uitvaardigt. Ze is niet automatisch verplicht voor alle belastingplichtigen vanaf 31 december 2026. RMC No. 98-2026.
   

Datapayload en syntaxisstandaarden

Overeenkomstig Section 3 van RR No. 8-2022 werkt het Filipijnse EIS met gestructureerde, machineleesbare datapayloads. Verkoopgegevens die naar het centrale overheidsplatform worden verzonden, moeten strikt voldoen aan het JavaScript Object Notation (JSON) bestandsformaat. Ongestructureerde bestanden, afbeeldingen of gewone tekstbestanden worden automatisch geweigerd door de transmissiegateway van de BIR.

De JSON-payload bevat essentiële factuurmetadata, waaronder:

• Headerinformatie: System ID, transmissietijdstempel en identificatieparameters van de belastingplichtige.

• Lijnitemspecificaties: categorisering van product of dienst, aantal, eenheidsprijs, kortingen en belastingclassificatie per item.

• Geaggregeerde cijfers: totale nettotegenprestatie, nultariefsaldi, vrijgestelde totalen, totale aangerekende btw en totale factuurwaarde.

Wettelijke transmissietermijn (de 3-dagenregel)

In tegenstelling tot strikte clearance-systemen die verhinderen dat een factuur aan de koper wordt afgeleverd tot de overheid een autorisatietoken toekent, voorziet het Filipijnse kader in een continu transactiecontrolemechanisme na uitreiking.

Onder RR No. 8-2022 moeten belastingplichtigen die onder de verplichting vallen, hun verkoopgegevens doorsturen naar de BIR EIS in real time of binnen drie kalenderdagen na de datum van factuuruitreiking. Dit biedt operationele veerkracht voor ondernemingen, zodat facturatiesystemen ook tijdens tijdelijke netwerkonderbrekingen vlot kunnen blijven werken, op voorwaarde dat de verkoopgegevens binnen de wettelijke termijn van drie dagen worden gesynchroniseerd.

Systeem voor verkoopgegevensoverdracht en vergunning

Om elektronische verkooprapportering te starten, moeten belastingplichtigen een specifiek systeem voor verkoopgegevensoverdracht ontwikkelen of configureren dat kan communiceren met de BIR API. De onboarding van het systeem verloopt via een strikt tweeledig compliancetraject:

1. EIS Certification (EIS CERT): De belastingplichtige dient zijn aanvraag voor verkooptransmissie en de onderliggende softwaremodules in bij de BIR voor geautomatiseerde technische validatie, zodat het systeem correct JSON-payloads genereert die overeenstemmen met de BIR Schemas.

2. Permit to Transmit (PTT): Na succesvolle testtransmissies en certificering reikt de BIR een officiële Permit to Transmit uit, waarmee de belastingplichtige productie-API-credentials krijgt om live verkoopgegevens te beginnen doorsturen naar de nationale databank.

Hoe werkt de architectuur van e-facturatie en EIS?

Het Filipijnse model is geen clearance-systeem voor facturen. Verkopers die onder de verplichting vallen, reiken gestructureerde elektronische facturen rechtstreeks aan klanten uit; een afzonderlijk EIS-platform wordt gebruikt voor verkooprapportering onder de toepasselijke regels. ESP's die commerciële systemen leveren, zijn onderworpen aan bijkomende accreditatie op oplossingsniveau onder RMC No. 110-2026.

Overzicht van de componenten

1. Facturatiesysteem van de leverancier: Een geregistreerd, goedgekeurd of geaccrediteerd systeem genereert gestructureerde elektronische facturen voor klanten. Voor elektronische verkooprapportering moeten de relevante gegevens kunnen worden omgezet naar het door de BIR voorgeschreven JSON-formaat. Commerciële, door ESP's uitgebate oplossingen zijn onderworpen aan RMC No. 110-2026.

2. Koperskanaal: De klant ontvangt de elektronische factuur via e-mail, een onlineplatform, een mobiele app, QR-gebaseerde toegang of een ander toegelaten elektronisch kanaal. Op aanvraag kan een afgedrukt exemplaar worden verstrekt, ook in bepaalde B2C-gevallen. RMC No. 98-2026 IV(4), (7).

3. BIR EIS-rapporteringsplatform: Onder de afzonderlijk toepasselijke rapporteringsregels sturen geautoriseerde belastingplichtigen gestructureerde JSON-verkoopgegevens door naar de BIR. De EIS wordt in RMC No. 98-2026 niet beschreven als een universele clearance-dienst voor facturen vóór uitreiking. RR No. 8-2022; RMC No. 98-2026.

Toelaatbaarheid van elektronische verkoopdocumenten

RR No. 9-2022 regelt de toelaatbaarheid en validatie van verkoopdocumenten voor belastingplichtigen die de EIS gebruiken. De regels gelden binnen het toepassingsgebied van dat systeem en wijzigen niets aan de afzonderlijke timing van de toekomstige algemene uitrol van verkooprapportering onder RMC No. 98-2026.

• Belastingplichtigen die naar behoren gemachtigd zijn om de EIS te gebruiken, moeten doorgaans geen afgedrukte verkoopfacturen indienen wanneer elektronische gegevens volstaan. De BIR kan nog steeds fysieke kopieën opvragen of systemen inspecteren in specifieke gevallen van controle, fraude, ontbrekende informatie of exportteruggave onder RR No. 9-2022.

• Binnen het toepassingsgebied van RR No. 9-2022is EIS-gevalideerde aankoopinformatie relevant voor de onderbouwing van voorbelasting en aanvaardbare kosten. Het artikel mag niet suggereren dat elke Filipijnse koper vandaag zijn aftrek verliest als een leverancier een transactie niet aan de EIS heeft gerapporteerd, want algemene rapportering blijft afhankelijk van toekomstige BIR-regels.

• Onder RR No. 9-2022kunnen aankopen binnen het toepassingsgebied van de EIS die niet terug te vinden zijn in de gerapporteerde verkopen van de leverancier, worden beschouwd als mogelijk niet-gerapporteerde verkopen en onderzocht worden. De regelgeving verklaart niet dat alle niet-overeenstemmende aankopen automatisch ongeldig zijn zonder onderzoek.

Wat zijn de sancties bij niet-naleving van e-facturatie?

Verschillende gevolgen kunnen van toepassing zijn bij het niet uitreiken van verplichte facturen, laattijdige of ontbrekende verkooprapportering wanneer een verplichting geldt, valse belastingaangiften en inbreuken op de ESP-accreditatie. Deze moeten afzonderlijk worden beoordeeld en niet worden voorgesteld als één automatische sanctieschaal.

Sanctieprofiel bij niet-naleving

1. Overtredingen bij factuuruitreiking

• Tax Code Section 264(a) voorziet, bij veroordeling, in een boete van PHP 1.000–50.000 en mogelijke gevangenisstraf voor de vermelde factuurovertredingen.

1. Elektronische verkooprapportering

• RR No. 8-2022 voorziet in sancties voor ontbrekende of laattijdige rapportering wanneer de rapporteringsplicht geldt, maar er is geen universeel bedrag van PHP 10.000–50.000 per controle bevestigd.

1. Belastingfraude en andere belastinginbreuken

• Sancties hangen af van de precieze handeling en de toepasselijke bepalingen; een fraudetoeslag van 50% is niet de standaardreactie op elke gegevensfout.

1. Inbreuken op de ESP-accreditatie

• De BIR kan correctie opleggen, nieuwe klanten beperken, of de accreditatie opschorten of intrekken onder RMC No. 110-2026.

Weigering van aftrek van voorbelasting en bedrijfskosten

RR No. 9-2022 legt EIS-specifieke onderbouwingsregels vast voor aankopen binnen zijn toepassingsgebied. Het ontbreken van een universele verplichting tot elektronische verkooprapportering onder RMC No. 98-2026 betekent echter dat het misleidend zou zijn te beweren dat alle kopers automatisch hun recht op aftrek van voorbelasting of inkomstenbelasting verliezen wanneer leveranciers verkopen niet rapporteren aan de EIS. De toepasselijke facturatie- en aftrekvereisten moeten geval per geval worden beoordeeld.

Geldboetes onder het belastingwetboek

• Niet uitreiken van wettelijk verplichte facturen: Onder Tax Code Section 264(a) kunnen bepaalde tekortkomingen of materiële gebreken in facturen, bij veroordeling, leiden tot een boete van PHP 1.000 tot PHP 50.000 en een gevangenisstraf van twee tot vier jaar. Dit is een wettelijke strafsanctie, geen routinematige automatische administratieve heffing.

• Niet rapporteren van verkoopgegevens: RR No. 8-2022 voorziet in sancties wanneer verplichte elektronische verkooprapportering laattijdig of niet gebeurt. De toepasselijke overtreding, het bedrag en de aanleiding voor rapportering moeten worden vastgesteld op basis van de relevante BIR-regels; een universele boete onder Section 275 kan niet worden aangenomen.

• Opzettelijke belastingontduiking of -fraude: Afhankelijk van de gedraging en het bewijsmateriaal kan het belastingwetboek burgerlijke toeslagen en strafsancties opleggen, onder meer onder Section 254. Een fraudetoeslag van 50% mag niet worden voorgesteld als een automatische sanctie voor het gebruik van niet-gecertificeerde software of voor elk te laag gerapporteerd bedrag.

Administratieve sancties: Oplan Kandado

Onder Sectie 115 van de Tax Code kan de BIR de bedrijfsactiviteiten opschorten in welomschreven omstandigheden, onder wettelijke voorwaarden. Het niet gebruiken van een geaccrediteerde ESP of een late EIS-overdracht wordt in de onderzochte bronnen niet op zich vastgesteld als een automatische sluiting van vijf dagen. Daarnaast laat RMC No. 110-2026 corrigerende maatregelen of schorsing/intrekking van de accreditatie van een ESP toe.

Hoe kunnen bedrijven zich voorbereiden op de deadline van 2026?

Bedrijven die onder de verplichting vallen, moeten voorrang geven aan de deadline van 31 december 2026 voor het uitreiken van facturen, de afzonderlijke fasen van PTI en EIS Certification, en, wanneer ze oplossingen van derden gebruiken, de nieuwe RMC No. 110-2026 accreditatievereisten. Ze mogen niet uitgaan van een universele startdatum voor verkooprapportering.

Routekaart in zes stappen voor systeemgereedheid

1. Voer een audit van de operationele scope uit

Belastingplichtigen moeten hun EOPT-groottecategorie, LTS-status, e-commerceactiviteit en het gebruik van CAS/CBA of andere facturatiesoftware controleren. De RMC No. 98-2026 uitzondering voor microbelastingplichtigen geldt voor de deadline van december 2026. Hoofdkantoren en filialen die onder de verplichting vallen, moeten als belastingplichtigengroep voldoen. Exportactiviteit alleen kan onder een latere fase vallen, behalve wanneer de belastingplichtige ook onder een initiële categorie valt.

2. Standaardiseer facturatiesjablonen tot uniforme facturen

Onder RR No. 11-2024, zijn facturen het belangrijkste verkoopdocument voor goederen en diensten, maar kwalificerende, ongebruikte Official Receipts die zijn omgezet in facturen, kunnen verder worden uitgereikt tot ze volledig zijn opgebruikt. Facturatiesystemen moeten geldige volgnummers behouden en btw en andere factuurgegevens tonen zoals vereist.

3. Zuiver de stamgegevens van klanten en leveranciers

Voor ze gestructureerde elektronische facturen uitreiken, moeten bedrijven de vereiste fiscale gegevens van leveranciers en klanten vergelijken met hun BIR-registratiegegevens. Nauwkeurige gegevens zijn ook belangrijk voor toekomstige rapportering, maar universele EIS-foutpatronen kunnen niet uit de regels worden afgeleid.

• Geregistreerde verkopersgegevens komen overeen met de BIR-gegevens, en kopersgegevens worden verkregen waar vereist.

• Het TIN van de verkoper en de relevante filiaalgegevens worden geregistreerd in het formaat dat vereist is voor de belastingplichtige en de transactie.

• Toepasselijke geregistreerde namen, handelsnamen en adressen worden geregistreerd in het facturatiesysteem.

4. Maak gestructureerde factuurgegevens en EIS-gereedheid klaar

IT-teams moeten ervoor zorgen dat het systeem gestructureerde facturen aanmaakt, deze elektronisch overdraagt aan kopers en verkoopgegevens kan extraheren voor EIS Certification. RMC No. 98-2026 laat verschillende gestructureerde interne formaten toe, op voorwaarde dat gegevens kunnen worden omgezet naar het door de BIR voorgeschreven formaat voor rapportering. Live rapportering en de regel van drie dagen zijn van toepassing wanneer opgelegd.

5. Verkrijg PTI en EIS Certification; beoordeel de accreditatie van providers

Vraag de gepaste PTI Electronic Invoice aan bij het relevante BIR-kantoor voor je elektronische facturen uitreikt. De PTI vervangt geen CAS-registratie. Zorg voor EIS Certification binnen zes maanden na de PTI-datum, anders is intrekking van de PTI mogelijk. De PTT is enkel nodig wanneer de BIR de toepasselijke verplichting voor verkooprapportering activeert. Als je een door een ESP beheerde oplossing koopt of gebruikt, controleer dan de oplossingsspecifieke BIR-accreditatie die vereist is door RMC No. 110-2026; dit vervangt niet de eigen PTI en EIS Certification van de belastingplichtige. RMC No. 98-2026 regelt de volgorde voor de belastingplichtige.

6. Beoordeel CREATE MORE-aftrekken

Onder RR No. 11-2025, section 3(D), die de CREATE MORE Act uitvoert, mogen kwalificerende belastingplichtigen die zowel elektronische facturen uitreiken als de verkoop elektronisch rapporteren een eenmalige extra aftrek claimen voor de kosten van het opzetten van het elektronische verkooprapporteringssysteem: 100% voor micro- en kleine belastingplichtigen, of 50% voor middelgrote en grote belastingplichtigen. De aftrek is maar één keer beschikbaar, in het belastingjaar waarin het systeem wordt voltooid of de laatste betaling wordt gedaan. Louter een abonnement op e-facturatie aankopen, volstaat niet om in aanmerking te komen.

Besluit

De Filipijnen verplicht bepaalde belastingplichtigen om tegen 31 december 2026 gestructureerde elektronische facturen te gebruiken, onder het wettelijke kader van TRAIN, EOPT en CREATE MORE en de toepasselijke BIR-regelgeving. Het is een verplichting tot het uitreiken van elektronische facturen, geen algemeen systeem van voorafgaande goedkeuring van facturen.

Onder RR No. 26-2025 en RMC No. 98-2026, moeten bedrijven die onder de verplichting vallen een PTI Electronic Invoice verkrijgen en zich voorbereiden op EIS Certification binnen zes maanden na de uitreiking van het permit. Een Permit to Transmit en live rapportering van verkoopgegevens zijn enkel van toepassing wanneer afzonderlijk opgelegd door de BIR. Bedrijven die een externe ESP-oplossing gebruiken, moeten ook de accreditatieregels controleren die zijn ingevoerd door RMC No. 110-2026.

De geldigheid van elektronische facturen, BIR-rapportering en aanspraken op aftrek van input-btw of inkomstenbelasting moeten worden beoordeeld onder hun respectieve regels. Bedrijven moeten bevestigen welke verplichtingen van toepassing zijn op hun systemen en transacties, de vereiste registers bijhouden en de oplossingsspecifieke accreditatiestatus van elke ESP controleren. RMC No. 98-2026 en RMC No. 110-2026 bepalen de relevante verplichtingen voor belastingplichtigen en providers.