:quality(80))
Dit artikel is voor het laatst bijgewerkt op 10 juli 2026, om de officiële update van Nederland van juli 2026 over de uitvoering van het ViDA-pakket op te nemen.
Het Nederlandse Ministerie van Financiën heeft een reactie gepubliceerd op een EY-rapport over de implementatie van de ViDA-gerelateerde pijler voor e-facturatie en digitale rapportage, wat een duidelijkere koers geeft voor toekomstige binnenlandse mandaten. EY vergeleek de mandaten voor e-facturatie en e-rapportering van verschillende EU-landen zoals Duitsland, Frankrijk, België, Ierland, Italië en het VK. Het rapport beschrijft de bijbehorende kosten en baten van de implementatie van zowel e-facturatie als digitale rapportage.
De aanbeveling is om een gefaseerde invoering van verplichte e-facturatie en e-rapportering voor alle B2B-transacties te implementeren. Deze aanpak adviseert om Peppol te adopteren als het centrale platform voor zowel e-facturatie als digitale rapportage, mits aan bepaalde voorwaarden wordt voldaan. Het model zal waarschijnlijk nauw aansluiten bij de op Peppol gebaseerde aanpak van België. Hoewel fraudedetectie niet de primaire drijfveer is, zien de autoriteiten de hervorming als een manier om AP/AR-processen te stroomlijnen en de administratieve en audit-gerelateerde inspanningen te verminderen.
ViDA
Het Nederlandse Ministerie van Financiën volgt de ViDA-richtlijn van de EU. De ViDA-wetgeving heeft tot doel de belastinginning te verbeteren, fraude te bestrijden en de btw-naleving voor zowel bedrijven als belastingdiensten te stroomlijnen door strategisch gebruik van technologie. Elke e-factuur moet voldoen aan het EN16931-formaat. ViDA-B wordt aanbevolen in het EY-rapport. Deze optie sluit aan bij andere EU-lidstaten en maakt het mogelijk om één standaard te creëren. Cruciaal is dat ViDA-B het gebruik van e-facturatie verplicht stelt en een rapportageverplichting bevat voor alle binnenlandse B2B-leveringen.
Peppol als het centrale platform
Het Nederlandse Ministerie van Financiën heeft Peppol geselecteerd als het platform voor zowel e-facturatie als digitale rapportage, hoewel dit onderworpen blijft aan specifieke voorwaarden. Peppol, dat schaalbaarheid en interoperabiliteit biedt via zijn vele toegangspunten, is in Nederland al verplicht voor Business-to-Government (B2G) facturatie. Bovendien is de benodigde infrastructuur al aanwezig met het bestaan van de Nederlandse Peppol Autoriteit, een overheidsorganisatie die zich toelegt op het platform. Er zal gebruik worden gemaakt van het vierhoeksmodel.
Roadmap
Nederland heeft een duidelijk wetgevingstraject uitgestippeld. Na de indiening van de "Memorandum in response to the report on the Act implementing the VAT Directive in the digital age – single VAT registration” (Nota naar aanleiding van het verslag over de Wet implementatie Richtlijn btw in het digitale tijdperk – enkele btw-registratie) en de “Explanatory Memorandum to the Amendment Bill to the Act Implementing the VAT Directive in the Digital Age – Single VAT Registration” (Nota van Wijziging Wet implementatie Richtlijn btw in het digitale tijdperk - enkele btw-registratie) op 2 juli 2026, heeft de regering aangekondigd dat er in het najaar van 2026 een internetraadpleging zal plaatsvinden over het wetsvoorstel inzake grensoverschrijdende e-facturering en digitale rapportage, waarbij het formele wetsvoorstel naar verwachting in de zomer van 2027 zal worden ingediend.
In dezelfde parlementaire update heeft de regering technische verduidelijkingen opgenomen met betrekking tot de Nederlandse regels inzake verlegging van de btw, waarbij met name wordt gewaarborgd dat artikel 12, lid 4, van de Wet OB 1968 voorrang heeft boven artikel 12, lid 3. Dit detailniveau suggereert dat het ministerie potentiële wetsconflicten al in een vroeg stadium van het opstellingsproces proactief aanpakt.
Een gefaseerde implementatie
Wat de daadwerkelijke implementatie betreft, die volgens een gefaseerde aanpak zou verlopen om een plotselinge overgang te voorkomen, werd in de parlementaire update van juli 2026 bevestigd dat de EU-brede ingangsdatum voor grensoverschrijdende B2B-e-facturering en digitale rapportage ongewijzigd blijft op 1 juli 2030. De data voor de invoering op nationaal niveau bevinden zich echter nog in de planningsfase. De huidige scenario’s die de ronde doen met betrekking tot de verplichtingen voor binnenlandse B2B-e-facturering (waaronder streefdata voor 2030 en 2032) moeten worden beschouwd als scenario’s in een stappenplan en niet als vaststaande wetgeving, in afwachting van verdere wetgevende maatregelen.
Ter verduidelijking: de volgende data worden momenteel genoemd als planningsscenario’s en zijn nog geen vaststaande wetgeving:
1 januari 2030: Verwachte invoering van e-facturering voor binnenlandse leveringen (uitsluitend voor gevestigde bedrijven).
1 juli 2030: Invoering van e-facturering en digitale rapportage voor intracommunautaire leveringen en bepaalde leveringen onder de verleggingsregeling.
Tussen 1 januari en 1 oktober 2032: Verwachte invoering van een verplichting tot digitale rapportage voor binnenlandse leveringen.
Regionale vergelijkende context: Nederland versus België
De Nederlandse aanpak van ViDA wordt gekenmerkt door een gestructureerd, op raadpleging gebaseerd stappenplan. Dit staat in contrast met naburige markten zoals België, waar al een begin is gemaakt met de formele omzetting: sinds mei 2026 is de Belgische Ministerraad formeel begonnen met de omzetting van de artikelen 2 en 4 van Richtlijn (EU) 2025/516 in nationaal recht.
Terwijl Nederland zich richt op het verzamelen van feedback uit de sector via komende raadplegingen eind 2026, boekt België nu al vooruitgang op het gebied van OSS en de regels voor platforms en veronderstelde leveranciers (van kracht vanaf januari 2027). Dit duidt op een gefaseerd nalevingslandschap: Nederlandse entiteiten beschikken over een vastgestelde periode voor raadpleging en strategie, terwijl entiteiten die in België actief zijn al rekening moeten houden met op handen zijnde, technisch bindende nationale wetgeving.
Dit benadrukt een duidelijk verschil: terwijl België al de overstap maakt van richtlijn naar nationale wetgeving, biedt Nederland belanghebbenden uit de sector een specifieke periode voor raadpleging en inbreng voordat de definitieve wetgeving wordt vastgesteld.
Vooruitblik
Bedrijven moeten e-facturen uitreiken binnen een periode van 10 dagen, voldoen aan de EN16931-standaard en transactiegegevens digitaal indienen op een bijna real-time basis. Het is voor bedrijven cruciaal om onverwijld de impact op de huidige processen te evalueren, passende oplossingen voor e-facturatie te selecteren en vroegtijdig adviseurs te raadplegen om naleving van de regelgeving te garanderen en te profiteren van potentiële efficiëntieverbeteringen. Het Nederlandse Ministerie van Financiën volgt ook de ontwikkeling van de European Business wallet die gebruikt zou kunnen worden om e-facturatie te vergemakkelijken.
Conclusie
De toekomst voor Nederlandse bedrijven is duidelijk: e-facturering is niet langer een ‘nice-to-have’ digitale upgrade. Het ontwikkelt zich in hoog tempo tot een hoeksteen van het moderne belastingstelsel. Nu het Nederlandse wetgevingsschema duidelijk is – met onder meer een internetraadpleging in het najaar van 2026 en een wetsvoorstel dat naar verwachting in de zomer van 2027 wordt ingediend – beschikken bedrijven over een duidelijk tijdsbestek om hun systemen te beoordelen.
In tegenstelling tot de snelle omzetting die we in markten als België hebben gezien, biedt de Nederlandse aanpak een specifiek tijdsbestek voor betrokkenheid van het bedrijfsleven. De prioriteit voor bedrijven ligt niet langer bij theoretische voorbereiding, maar bij het afstemmen van hun financiële strategieën op deze specifieke, aanstaande mijlpalen.
Blijf op de hoogte van wereldwijde mandaten voor e-facturatie met onze gratis maandelijkse nieuwsbrief, die rechtstreeks in je inbox wordt bezorgd met de nieuwste updates over regelgeving in meer dan 50 jurisdicties. Volg ons op LinkedIn voor dagelijkse inzichten in compliance en expertanalyses.
Auteur: Naomie Shen